Kadınlar İçin Haftalık Sayfa – No. 19

Kadınlar İçin Haftalık Sayfa – No. 19

Toronto Kongresinden Seçilen Alıntılar

“Toplumun amacı, herkesin mümkün olduğunca kendi egosu üzerine çalışır durumda olması için, diğerleriyle egonun üzerinde birleşerek herkese ve her kişiye yardım etmektir. Buna “çalışma” denir. Bu hem erkekler hem kadınlar için geçerlidir. Gerçi birliğin türü, çalışmanın türü, tavizin türü biraz farklıdır. Yine de, bu kesinlikle hepsini ilgilendirir. Diğerleriyle çalışma durumuna geldiğimizde –  ki diğerleriyle birleşmek için bu çalışma içinde kendimi inşa ederim – benim için en önemli olan şey onları hissetmeyi arzulamaktır. Bu noktada, diğerleri “Keter” olarak, ben de “Malhut” olarak nitelendirilirim. Onları hissederim, yani onların arzuladıklarını hissederim. Sonrasında amacım onlara ihsan etmek olur. Öyle ki, ben Keter gibi olurum, onlar ise Malhut gibi olur.”

(Toronto Kongresi, Ders 2, 16 Eylül 2011)

“En büyük, en güçlü, kendini bu çalışmaya en çok adayan, sadık ve gerçekten yaşam bilgeliğinde en erdemli olan kısmı –  ki bu kısım kadınlardır – unutmamalıyız. Kadınlar yaşama sıkı sıkıya bağlıdırlar. Onlar erkekler gibi anlaşılmaz değildirler. Erkekler gibi türlü oyunlar oynamazlar, daha gerçekçi ve daha sadıktırlar, daha fazla sorumluluk anlayışına sahiptirler. Bunu doğadan alırlar; zaten kutsal oldukları için değil. Ancak, erkekler ve kadınlar, ikisi birlikte, yeni bir dünya doğurmak için birbirinin gücünü, her birinin kendi gücünü kullanmalılar; paylaştığımız şey budur.

Bu nedenle, kadın organizasyonları ve kadınlar için olan siteler aracılığıyla dünyanın her yerindeki kadınlara başvurmalıyız; orada her zaman bir açık kalp vardır. Bunu iyi ve faydalı bir şekilde kullanmaya değer. Doğru yaklaşımı bulmalıyız. Çünkü o zaman iyilik ve güzellikle karşılanırız. Kadınlar aracılığıyla tüm erkekleri etkilemek mümkündür. Çünkü erkekler her zaman kadınların etkisi altındadırlar. Erkekler bundan hoşlansalar da hoşlanmasalar da, bu böyledir. Bu nedenle kadın kısmına her zaman dikkat etmeyiz ve onu küçümser gibi görünürüz. Bu otomatik olarak olur ve her zaman kendimizi yapay bir sorumluluk ile harekete geçirmemiz gerekir. Kadınlarla ilgili tüm organizasyonlar ve siteler aracılığıyla insanlığın kadın kısmıyla ilgilenmemiz gerekir. Özellikle dünya ve dünyanın amacı hakkında kitaplar ve romanlar yazmalıyız. Her şey kadınlara yönelik şekilde olmalıdır. Erkeklere kıyasla kadınların eşsiz bir yaşam algısı vardır: Dolayısıyla bunu kullanmalıyız.”

(Toronto Kongresi, Ders 4, 17 Eylül 2011)

“Her zaman sadece bir şeyi bilmeliyiz. Tek bir neden vardır, bizi hareket ettiren ve bize hükmeden tek bir güç vardır. Bu gücün bir başlangıcı ve bir sonu vardır ve içimizde bizi ilerlettiği bir süreç vardır. Bu gücü kimse etkileyemez, kimse onda karışıklık yaratamaz, kimse onu değiştiremez, o güç mutlaktır. Bizim yapabileceğimiz şey ise, o güç için daha uygun olan bir şekilde, o gücün etkisini daha iyi ve daha hoş bir şekilde almak üzere kendimizi değiştirmektir. Ancak ona eşit hale ve ona benzer hale gelecek ölçüde kendimizi değiştirdiğimiz zaman, onu anlayacak, hissedecek, onunla uyum içinde birlikte hareket edecek, onunla özdeşleşecek ve onunla “birleşme” denen form eşitliğinde olacağız.”

(Toronto Kongresi, Ders 4, 17 Eylül 2011)

“Bu yüzden bana karanlık geldi. Gerçi bu duygu çok kötüdür ve bazen öyledir ki, kişi ondan kopuk olduğunda, bir parmağını kıpırdatmaktansa gerçekten ölmek ister. Ancak, bu durumda grup, bir kenardan o kişi üzerinde çalışmaya devam etmeye mecburdur. Ya da bazen, kişi bir şekilde bir şeyler yapabildiği zaman, grup onunla birlikte yapmalı, onu dahil etmelidir. İşte bu şekilde ilerleriz. Her şey kendimi karanlığa hazırlamama bağlıdır ve doğru hazırlık yaptığımda, karanlık ışığa dönüşür. Eğer o karanlığı almaya hazırlıklıysam ve sanki ışık ortamındaymışım gibi davranıyorsam, buna kendimi egonun üzerine, “mantık ötesi inanç”a dair niteliklerimin üzerine yükseltiyorum denir ve o zaman onun ışık olduğunu açığa çıkarırım.”

(Toronto Kongresi, Ders 3, 16 Eylül 2011)