27 Adar Alef’te duydum
“Eğer ben kendim için değilsem, kim benim için; ve ben kendim için olduğumda, ben neyim?” Bu, özünde bir çelişkidir. Mesele şudur ki; kişi tüm çalışmasını, kimsenin kendisini kurtaramayacağı, aksine “onu yapmak senin ağzında ve kalbindedir” yani ödül ve ceza ayrımı olan “Eğer ben kendim için değilsem, kim benim içindir” anlayışı aracılığıyla yapmalıdır. Bununla birlikte, kendi içinde, özelinde kişi şunu bilmelidir: “ben kendim için olduğumda, ben neyim?” Bu, her şeyin özel İlahi Yönetim altında olduğu ve hiç kimsenin hiçbir şey yapamayacağı anlamına gelir.
Eğer her şey özel İlahi Yönetim altındaysa, neden “Eğer ben kendim için değilsem, kim benim için” formunda çalışma meselesi olduğunu söylerseniz; kişi “Eğer ben kendim için değilsem, kim benim için” formunda çalışarak özel İlahi Yönetim ile ödüllendirilir, yani onu edinir. Böylece her şey ıslah yolunu izler ve “Yaradan’ın çocukları” olarak adlandırılan ilave sevginin dağılımı, öncesinde “Eğer ben kendim için değilsem, kim benim içindir” formundaki çalışma gelmedikçe ifşa olmaz.