1 Adar, 21 Şubat 1947, Taberiye’de duydum
Bir yemekte önce balık yememizin sebebi, balığın hazırlık gerektirmeden, bedelsiz verilmesidir. Hazırlık gerektirmedikleri için önce onlar yenir; şöyle yazıldığı gibi: “Mısır’da bedelsiz yediğimiz balıkları hatırlıyoruz.” Ve Zohar “bedelsiz” ifadesini Mitzvot [emirler] olmadan, yani hazırlık olmadan şeklinde yorumlar.
Peki balıklar neden hazırlık gerektirmez? Mesele şudur; bir balığın sadece Roş [baş] olarak kabul edildiğini, elleri ve ayakları olmadığını görürüz. Balık, “Yusuf bir balığı ikiye böldü ve etinin içinde bir Margalit [değerli taş/inci] buldu” şeklinde ayırt edilir.
Margalit, Meragel [casus] demektir ve balık, orada hiçbir müzakere olmadığı anlamına gelir. Ellerin ve ayakların yokluğunun sırrı budur. “İkiye böldü” demek, Malhut’un Bina’ya yükselmesiyle her derecenin ikiye bölünmesi demektir ve bu bölünme ile Meragelim [casuslar] için bir yer açılmıştır. Dolayısıyla, tüm müzakere sadece bu Meragelim üzerinedir, çünkü tüm Tora buradan uzanır. Boynunda asılı olan Margalit meselesi budur; hasta olan her kim ona baksa hemen iyileşirdi.
Ancak, bedelsiz olması dışında, tek başına balık ayırt edişinde hiçbir ödül yoktur; şöyle yazıldığı gibi: “Mısır’da bedelsiz yediğimiz.” “Hiç uyumayan açık bir gözün korunmaya ihtiyacı yoktur,” çünkü balık meselesi, Tora’dan önce gelen Hohma [bilgelik] ve Şabat ayırt edişi olarak kabul edilir.
Tora, müzakere demektir. “Öğrenim yerinde ellerimi ve ayaklarımı bulamadım” sözünün anlamı budur; yani orada müzakere yoktu. “Bedelsiz”, müzakere olmadan demektir ve “Tora”, “doymuş ve memnun” olarak ayırt edilen “gelecek dünya” olarak adlandırılır; burada doygunluk hazza son vermez, çünkü o ruhun hazzıdır. Ancak, Hohma olarak kabul edilen “Tora’dan önce gelen Şabat” ayırt edişinde, bu bir Guf [beden] durumuna gelir ve Guf bir sınırdır, burada doygunluk hazzı söndürür.