24 Mart 1944, Kudüs’te duydum
İnsanın üç bedene sahip olduğu ayırt edilir:
Kişiyi bu iki bedenden kurtarmak ve sadece iç bedeni kullanabilmesini sağlamak için Segula [çare/güç], sadece iç bedeni ilgilendiren şeyler hakkında düşünmektir. Bu, kişinin düşüncesinin her zaman tekil otoritede kalması gerektiği anlamına gelir; yani “O’ndan başka hiç kimse yoktur”, tüm eylemleri O yapar ve yapacaktır ve dünyada onu Keduşa’dan koparabilecek hiçbir varlık yoktur.
Ve kişi, bu iki bedeni düşünmediği için onlar ölürler, çünkü onları ayakta tutacak hiçbir besinleri ve hiçbir şeyleri yoktur. Bu yüzden, Bilgi Ağacı günahından sonra Yaradan ona şöyle dedi: “Ekmeğini alnının teriyle yiyeceksin”; zira günahtan önce canlılık ekmeğe bağlı değildi.
Ancak günahtan sonra, yılanın derisi bedenine tutunduğunda, yaşam ekmeğe, yani besine bağlandı ve eğer ona besin verilmezse ölür. Bu, o bedenlerden kurtulmak için büyük bir ıslahtır; çünkü kişi onlar adına düşünceler üretmemek için çaba sarf etmeli ve gayret göstermelidir, zira düşünceler onların besinidir.
Bu nedenle, kişi sadece iç bedeni düşünmelidir, çünkü o Keduşa ruhu için bir giysidir. Yani kişi, derisinin ötesinde olan düşünceler düşünmelidir. Bu, onların kişinin derisinin dışında, yani alma arzusunun dışında fayda sağladığı anlamına gelir.
Kişinin derisinin ötesinde Klipot [kabuklar] için hiçbir tutunma yeri yoktur; çünkü Klipot sadece kişinin derisinin içinde olana tutunur, derisinin dışındakine değil. Bu, onların giyinmiş olan her şeye tutunabildikleri, ancak giyinmemiş hiçbir şeyi tutamadıkları anlamına gelir.
Kişi derisinin ötesindeki düşüncelerle sebat ettiğinde, “Ve derimden sonra bunu parçaladılar” yazılanla ödüllendirilecektir. “Bu”, kişinin derisinin ötesinde duran Şehina’dır [İlahi Varlık]. “Parçaladılar”, onun ancak derisinden sonra kurulduğu anlamına gelir. O zaman kişi, “Ve etimden Tanrı’yı göreceğim” ile ödüllendirilir. O zaman Tanrı’yı bu etten görür; yani Keduşa gelir ve bedeni içten giydirir. Ancak bu, özellikle kişi derisinin dışında çalışmaya razı olduğunda, yani hiçbir giysi olmadan çalışmaya razı olduğunda gerçekleşir ve o zaman giysi ile ödüllendirilir. Ancak günahkarlar —tam da bir giysi olduğunda, yani derinin içinde çalışmak isteyenler— bilgelik olmadan öleceklerdir. Çünkü o zaman ne giysileri olur ne de bir şeyle ödüllendirilirler.