Şabat’tan sonra Nuh, Tav-Shin-Lamed-Vav, 11 Ekim 1975 “Efendinin Yüzü Kötülük Yapanlardadır, onların hatırasını yeryüzünden ayırmak için. Onlar ağladılar ve Efendi duyar ve onları bütün sıkıntılarından kurtarır.” Sorabilirdik, ama Yaradan’ın yüzü erdemliye aittir, kötülük yapanlara değil, “Yüzünün ışığıyla bize… merhamet, hayat ve barış verdiniz.” yazıldığı gibi. Sadece Ahoraym [arka]
Maror [acı ot]’un anlamı, ““Ve onlar “Kim?” ve “Ne?” diye sorarak, zor çalışmayla hayatlarını acılaştırdılar,” diye yazıldığı gibidir. Bu sorular onların uğraşmasına neden oldu, çünkü üstesinden gelmek isteyerek, yine de yapamayarak, acı bir tadı tattılar. Ancak onların sorularını mantık içinde açıklamalı ve doğal olarak çalışmada acı hissetmemeliyiz. O,
Zohar (BeHaalotcha, Madde 66) ‘da yazılmıştır: “Kirletmeye gelen, yani saf olmadığını görmeye gelen, kirletilir. Yani, yukarıdan kalbin dilsizliği gösterilir ki kalp saf değildir, ölüdür, “Yaşamlarındaki kötüye’ ölü ‘denir”deki gibi. Tersine, kendisini bir bütün olarak kabul eden ve eylemlerini eleştirmeyen kişi, kendi anlayışına göre erdemlidir ve çalışması bir ödül
BeShalach Tav-Shin-Mem-Aleph, Ocak 1981 “Ve sonunda Firavun insanları yolladığında, Tanrı onları Filistin toprağı yolundan götürmedi, zira orası yakındı, çünkü Tanrı “İnsanlar savaşı gördüklerinde fikirlerini değiştirebilirler ve Mısır’a geri dönebilirler,’ demişti.’’ Bu yüzden Tanrı insanları çöl yoluyla Kızıldeniz’e sürdü.” Bunu mevcut gerçekliğe göre yorumlamalıyız. Kişi hakikat yolunda yürümek istediğinde,
Bo, Tav-Shin-Mem-Gimel, Ocak 1983 “Her kim yedinciyi olması gerektiği gibi kutsallaştırırsa… çalışmasına göre, ödülü büyüktür”, “Çalışmasına göre” nin anlamını anlamalıyız. Aynı zamanda yenilik nedir, zira maddesellikte de sadece işimize göre ödül alırız ve fazla mesai yapan bir kişi, fazla mesai yapmayandan daha yüksek bir maaş alır. Dolayısıyla, “ödülü
VaYigash, Tav-Shin-Mem-Bet, Ocak 1982 Sulam’da [Zohar üzerine merdiven yorumunda], “Yahuda ona yaklaştı” şeklinde yorumlanır, çünkü Yahuda bir dua anlamına gelen Nukva’dır [dişi] ve Yusuf kurtuluştur.” Metin bize onların bir Zivug [çiftleşme] için birbirlerine yaklaştıklarını söyler, ta ki, “Ve Yusuf kendini tutamadı” ve onlara bu Mohin’i [ışıkları] ifşa edene
Kurtuluş anında, kişi sürgünün tamamen acı olduğunu düşünür. Ancak kurtuluştan önce sürgünün bu kadar acı olduğunu hala bilemeyiz. “Karanlığın içinden ışığın avantajı olarak” ifadesinin anlamı budur. Işığı gördüğümüzde karanlığı görebiliriz. “Hiçbir bilgi yoksa (çünkü mantık hala sürgündedir), ayırım nerededir?” sözünün anlamı budur.
“İsrail sürgündeyken, Şehina (Kutsallık) onlarla beraberdir.” Bu, bir kişi bir alçaklığa düşerse, maneviyatın da onda düşeceği anlamına gelir. Fakat “Bir Mitzva (emir), bir Mitzva’yı tetikler” kuralına göre, neden kişi bir düşüşe geçer? Cevap: Kişiye yukarıdan bir düşüş verilir ki kişi böylece sürgünde olduğunu hissetsin ve sürgünden kurtarılmak için
“Bu ay sizin için ayların başlangıcı olacak” (Çıkış 12). RASHİ yorumladı: “Musa ayın doğumu üzerine şaşkına dönmüştü: Kutsanmaya uygun olmak için ne ölçüde görülmeliydi? Ona parmağıyla semadaki ayı gösterdi ve “Bunu görecek ve kutsallaşacaksınız” dedi.” Yorumlamalar, Ay’ın kutsallaştırılması konusunda Musa için bu kadar şaşırtıcı olan neydi? Ayrıca, onu
“Ok yapan, kendi oklarıyla öldürülür” (bazen zanaatkar zanaatkârın kendisini öldüren bir ok yapar) (Pesahim 28a), yanan Pesah mayası ile ilgili. Yaradan uğruna çalışmak istediğinde kişinin Tora ve Mitzvot’taki çalışmasının düzenini şöyle açıklamalıyız; kişinin kötü eğilimle savaşması ve yenmesi gerekir. Şöyledir, kendi çıkarları olduğunda emek vermek insanın doğasıdır. Fakat
Mantık ötesinde, -akılda ve kalpte- iki karşıtlık vardır, bu “merhamet istediği içindir,” sözü ile ilişkilidir. Eğer yabancı düşünceler kişiye gelirse, o bunları kendinden uzaklaştırmalı ve asla dinlememelidir. Bu zor bir iştir, zira Mısır kralı Firavun eziyet eder ve onların aklına ve kalbine yabancı düşünceler yollar. Yazıldığı üzere, “İsrail
İnsanın içindeki kötülük, ancak kişi bunu kötülük olarak hissettiğinde kötülük olarak kabul edilir. Bu şöyledir; kötülüğün ölçüsü, kötülüğün kişinin bolluğu almasına engel olması kadardır. Normalde, eğer kişi bir arkadaşı yüzünden bir kuruş kaybederse, ondan nefret etmez, çünkü bir kuruş, bunun için kavga etmesine değmez. Ancak arkadaşının neden olduğu
Eksiğimiz olan temel şey ve çalışmak için yakıtımızın olmamasının nedeni; amacın öneminin eksik olmasıdır, yani verdiğimiz hizmeti takdir etmiyor, kime ihsan ettiğimizi bilmiyoruz. Yaradan’ın yüceliği bilgisinden yoksun olduğumuz için bu hizmeti vermekle ödüllendirilmekle ne kadar şanslı olduğumuzu anlayıp ne kadar mutlu olmamız gerektiğini bilmiyoruz; çünkü O’nun yüceliğini anlayabilmek
On Sefirot Çalışmasında (2. Bölüm, 1. Kısım, 3. Madde) şöyle yazılmıştır; Masah’tan yukarıya doğru yükselen Ohr Hozer’e “bağ” denir, zira o, İgul içindeki üst ışığı yakalar ve tutar, öyle ki orada Ohr Hozer üst ışığı giyinmez, bu ışık, yaratılan varlık açısından İgul içinde mevcut değildir, çünkü Ohr Hozer
Şu ayete ilişkin olarak, “Efendin, Tanrının gözleri, yılbaşından beri onun üzerindedir” bazen lehine, bazen de aleyhine. Bu nasıl olur? Yılın başında, İsrail tamamen günahkârken, onlara yağmurdan biraz pay verildi ama sonunda onlar tövbe ettiler. Eklemek mümkün değil, zira zaten hüküm verilmişti ama Yaradan onları, onlara ihtiyaç duyan toprağa