Kişi, komşusu öfkelendiğinde onu yatıştırmamalıdır çünkü bir kez öfkelendiğinde hata yapar ve hata yapmadan hiçbir şeyi anlayamaz.
“Efendi sana yüzünü kaldıracaktır [seni kayıracaktır].” Başka bir ayette, “Kim yüzünü kaldırmaz [önyargılı olur]” denir. Burada, O’nun arzusunu yerine getirdiğimizde, burada ise O’nun arzusunu yerine getirmediğimizde (Midraş Rabbah, Nasso, 11:7). Bu kafa karıştırıcıdır: O’nun arzusunu yerine getirdiğimizde neden önyargı gereklidir?
“O’nun arzusunu yerine getirmeyi” yorumlamalıyız. Yaradan’ın arzusunun ihsan etmek olduğu bilinmektedir. Aşağıdakiler ihsan etme eylemlerini gerçekleştirdiklerinde, O’nun arzusunu yerine getirdikleri düşünülür ve o zaman form eşitliği meselesi ortaya çıkar. Bu durumda, Yaradan onlara “yüzünün ifşası” olarak adlandırılan yüzün kaldırılmasını verebilir. Yani, üzerlerindeki Tzimtzum [kısıtlama] ve gizlilik kaldırılır.
Ancak O’nun arzusunu yerine getirmedikleri zaman, yani Yaradan’ın arzusu olan ihsan etmeyi isteme konusunda çaba göstermedikleri zaman, burada form eşitliği yoktur ve o zaman gizlilik ve saklanma olmalıdır. Buna “Yüzünü kaldırmayan” fakat onlar için parlamayan Ahoraim [arka] denir.
Ayrıca, Yaradan’dan gelen yardımla ilgili olarak, O’nun yardım ettiklerini yorumlamalıyız – Yaradan’ın arzusunu yapanlar. “Yapmak” sözcüğünü çaba sarf etmek gibi yorumlamalıyız, bu da kişinin Yaradan’ın arzusuna sahip olmak için çaba sarf ettiği anlamına gelir, yani ihsan etme arzusunu edinmeye çalışır. O zaman, Yaradan ihsan etme arzusunu elde etmesine yardım etmek için ona yüzünü kaldırır. Buna “Arınmak için gelene yardım edilir” denir.
Ama çalışmaları Yaradan’ın arzusunu yapmak olmadığında, tüm çalışmaları sadece alma arzusunda olduğunda buna “Yüzünü kaldırmayan” denir, bu da o kişinin alma arzusunun onları kontrol etmemesi için yukarıdan yardım almadığı anlamına gelir. Aksine, şöyle yazıldığı gibidir: “Kim kirletmek için gelirse, onun için açılır”, “yardım edilir” değil. Buna “yüzünü kaldırmayan” denir, yani O onlara yardım etmez.