Bir “bıçak”, kişinin katliam yaptığı şeydir. Buna, özveri, neden olmalıdır ki orada herhangi bir kusur olmasın. Örneğin, intihar eden biri, bir kusur yüzünden bunu yapar, çünkü kişinin çeşitli nedenlerden dolayı yaşamasının anlamı yoktur ve bu yüzden kendini ölüme adamıştır. Bu nedenle kişi, özverili olduğunda, bunun bir kusurdan değil
“Ve onlara Kenan ülkesini vermek için, onlarla Antlaşmamı yapacağım.” Onlar sünnet edildikleri için, “Ve Senin halkının hepsi, tam erdemlidir ve toprağı sonsuza dek miras alacaklar,” yazıldığı gibi, toprağı miras aldılar (Zohar, Vaera, Madde 20). Sünnet (günahlardan arınma) ve toprak arasındaki bağlantıyı sormalıyız. Sünnet için yani sünnet edildikleri için
İnanç “eylem” olarak adlandırılır, “zihin” değil. Ve inanç, beden hem fikir olmadığında aklın, mantığın üstünde sadece bir eylem olarak zorla gitmek zorundadır. Bu, bir çocuğu beslemeye benzer ve ebeveynler, çocuğun bunda herhangi bir lezzet bulamamasına rağmen, onun yararına olduğunu görmesini sağlar. Yani ebeveynler ne kadar onun anlamasını sağlamaya
Tek çizgiye “bütünlük” denir. Genel halk bir çizgiyi izler yani bir yolu. Yani her birinin Tora ve Mitzvot’ta [emirler] bir parçası vardır ve her biri görevini yaptığını hissetmek için, ne kadar emek vermesi gerektiğini sayar. Her biri, düşündüğü gibi yapıp yapmadığını hesaplar ve sonra kişi tatmin olur ve
Acı, sol çizgidir, kişi eylemlerinin gerçeğin yolunda, ihsan etmek için olup olmadığını incelediğindedir. O zaman, tüm hatalarını görür. Buna “acı” denir yani ihsan etme konusunda çok zayıf olması, onu acıtır. O zaman, ihsan etmek amacıyla hiçbir şey yapamayacağını ve durumundan hiçbir çıkışının olmadığı gerçeğini görür ve yine görür
Bilgi için tutku, bilmek için harekete geçen, kendileri çaba sarf eden ve mümkün oldukça uygulayanlara gelir. Bu eylemler ona Tora’yı bilme tutkusu verir. Bununla, içinde bir arzu ve özlem olan bir Kli [kap] oluşur. Ancak bilginin kendisi yukarıdan gelir ve kişi bilgiye yardım edemez; sadece bilme çabasıyla kişi,
Tora iki şekilde ayrılır: İfşa olan kısım, görünür bir eylem olan, Mitzvot [emirler] uygulaması ve Tora’nın görünmeyen, “gizli” adı verilen bir kısmı vardır. Tora’nın bu kısmı genel halka aittir, ancak Tora’nın uygulamalarla ilgisi olmayan kısmına “gizli” denir ve sadece düşünce ve arzuya yani akıl ve kalbe aittir.
Neden çıkmaktan aciz olduğumuz çamurun içine battığımız kötülüğün tanınmasına ihtiyacımız vardır? Bu alegoridir. Hepsi minnettar olmamız gerektiği içindir. Ama O’nun kişiye nasıl yardım ettiği konusunda bir fark vardır. Kişi ancak aldığı iyilik ölçüsünde, O’nu sevmeye ve O’na bağlanmaya gelir ve O’nun için çalışabilir çünkü O yüce ve egemendir.
Şehina’nın üzüntüsü: bollukla dolu bir kulesi olan ama hiç misafiri olmayan bir kral gibidir, oğlu için düğün düzenler ve yüzlerce çeşit yiyecek sipariş eder ama, şimdi onun hiç konuğu yoktur, zira hiç kimse gelip kulenin tadını çıkarmak istemez. Bu, Şehina’nın üzüntüsüdür.
Ruha, mantık üstünün Kelim’inde [kaplarında] parlayan Hasadim [merhametler] olarak adlandırılan “bilgenin ruhu” denir. Dolayısıyla, kişi bilgenin ruhunu alması gerektiğinde, bilge ondan hoşnut değildir. Yani bu onların ruhlarına göre değildir ve onlar, bilgenin ruhunu değil bilgenin niteliğini almak isterler. Başka bir deyişle, onlar, mantık içinde almak isterler. Bununla birlikte,
Resheet Hohma kitabının yazarı (“Alçakgönüllülük Kapısı” nda Bölüm 7) bir alegori getiriyor: Açgözlü biri (gördüğü her şeye imrenen) ve kıskanç biri (her zaman başkalarının sahip olduğunu kıskanan, ihtiyacı olmasa bile neden diğerleri sahip diye) hakkında bir hikâye vardır. Birlikte yürüyorlardı. Kral, yolda onlarla karşılaştı ve onlara dedi ki,
“Ayakkabılarda ayakların ne kadar güzel” (Zohar, Hukat). Bir ayakkabı, kişinin ayağının üstündedir. Ayaklar ve ayakkabılar arasında ayrım yapmalıyız. Maddesellikte, ayakkabılar ayakları zarar görmekten korur. Aksi takdirde yere bastığımızda, ayaklarda ayakkabı yoksa bazen kişiye zarar veren, zararlı şeyler mevcuttur. Çalışmada, Raglaim [bacaklar], kutsal topaklara casusluk yapmak için giden Meraglim
Dvekut’a [yapışma], “yaşam”, Keduşa [kutsallık] denir. Kendi için almak anlamına gelen “ayrılık”, “ölüm” olarak adlandırılır ve Yaşamların Yaşamından ayrılıktır. Ayrıca, Keduşa’dan ayrılma, Tuma’a [safsızlık] olarak kabul edilir. “Neden ayrıldık?” sorusu, ruhunda saflık olmayan birini ilgilendirir. Yaradan’ın yanıtı hem ruhu saf olmayan biri hem de uzak bir yolda olan
Eksiklik en önemlisidir ve dolumu almak için bir Kli [kap] olarak adlandırılır. Dolumun miktarı, eksikliğin boyutu ile ölçülür. Sonuç olarak, daha fazla ve daha az değil de tam olarak aynı dolum varsa yine de kişi dolumdan haz alır, memnun ve mutludur ve sevincini ifade etmek için kelimeler bulamaz,
İshak’ın bağlanması, mantık ötesi sağ çizgi olan İbrahim; her şeyi eleştiren akıl olan, sol çizgiyi bağladığındadır, bu ona içinde bulunduğu durumun genel bir resmini verdi. O, tüm “sol” u bıraktı ve mantık üstü olan “sağ” ın niteliğini üzerine aldı. Bununla, daha sonra orta çizgi ile ödüllendirildi. Yani sol
Almada üç tutum vardır: 1) bağış almak, 2) hediye almak, 3) zorla yani hakettiği için talep ederek. 1) Bağışta, kişi yardım alırken utanır ancak bir kişi utanmasına rağmen talep eder. 2) Bir hediyeyle, bir hediye istemek alışılmış değildir. Aksine, alıcıdan bir talep olmaksızın bir hediye verilir. Bunun yerine,
Kelim [kaplar] ‘de ışık parladığında, ışık ve Kli [kap] arasında bir fark yoktur. Işık ayrıldığında, fark belirgin olur. Bu nedenle sevgiden tövbe ile ödüllendirildiğinde, günahlar, erdemler olur çünkü üst ışık tüm Kelim’e parlar yani yapılan tüm eylemlere. Sonuç olarak, tüm eylemler ışık için Kelim olur. Böylece, günahlar bile
“Mısır’a verdiğim tüm hastalıkları, sana vermeyeceğim çünkü Ben, Efendi senin şifacınım” (Çıkış 15:26). Bilgelerimiz, “Hastalık vermezsem, şifacıya ne gerek var?” diye sorar. (Sanhedrin 101a). Yorumlamalıyız ki şifacı olduğumdan dolayı, eğer hastalığı iyileştirmem gerekiyorsa neden sana bir hastalık vermeliyim ki? Bir hastalık vererek ne kazanırım? Bu bir ceza olmalı
Edinen birinin Kelim’i [kapları] ve veren birinin Kelim’i. Üstteki veren, alttaki ise edinendir. Alttakinin Eynaim’de [gözler] sahip olduğu Masah’a [perde], “gözlerin kapatılması” denir, bu yüzden üstekinin de Galgalta ve Enayim’den daha fazlasına sahip olmadığını görür. Buradan, alttakinin Masah’ının üst olanı örttüğü sonucu çıkar. Üstteki, üsttekini alttakine kapatan Masah’ı
Bu, kişinin Zer Anpin olan hayat ağacından, “bir kadın” olarak adlandırılan, Malhut olan yaşamı içermesi gerektiği anlamına gelir. Bir diğeri olmadan, Malhut’suz Zeir Anpin işe yaramaz. Hohma’nın aydınlatması olan yaşam, sadece Malhut üzerinde bulunduğundan kişi, gece ve gündüz niteliğini içermelidir. Açıklama: Bir “Kadın”, cennetin krallığı anlamına gelir. “Sevdiğin”,
“Yaradan’ın tanıklığı, akılsızı bilge yapar.” Eğer kişi bilge olmadığını bilirse, Tora onu bilge yapar. “Efendinin öğretisi bütündür” sözünün anlamı şudur; bazen kişi, Tora’yı öğrenir, ama niyeti bunun Yaradan’ın öğretisi olduğu -yani tüm Tora O’nun ismi olduğu- mudur? Yaradan’ın Tora’sı vardır yani bütün Tora, sadece O’nun kutsal adlarından bahseder
İnsan, bilerek veya bilmeyerek, bedenin beslenmesinin yasalarını korumak için çalışır ve uğraşır çünkü ödül ve ceza ifşa olur. Bu nedenle kişi, hasta olduğundaki gibi yeme veya içmede tat hissetmese dahi, bu yiyeceklerden hoşlanmasa bile, kendisini hala yemeye ve içmeye zorlar çünkü bu yasaları uygulamazsa cezalandırılacaktır ve sadece cezalandırılmış
“Efendi Tanrımızı yücelt ve O’nun kutsal dağının önünde eğil çünkü Tanrımız kutsaldır.” “Yücelt”, eğer kişi Yaradan’ın yüceliğini ve büyüklüğünü bilmek isterse, bizim bunu sadece Dvekut [yapışma] ve form eşitliği aracılığıyla elde edebileceğimiz anlamına gelir. Peki, “form eşitliği” nedir ve kişi form eşitliğine nasıl ulaşır? “O’nun kutsal dağının önüne
“Yaradan’ın kötülük atfetmediği ve ruhu hile içermeyen, mutludur” (Zohar, Nasso, Madde 1). Yani Yaradan, neden günahlara sahip olmasına rağmen ona kötülük atfetmesin ki? Çünkü ruhunda hile yoktur. “Yüce”, büyüklük demektir. Kişi, yüce değildir çünkü eksiklikleri vardır zira bazen kişi gururludur; Yaradan’a karşı şikayetleri vardır ancak kendisinin iyi olduğunu
Yaradan, hasta kişinin başının üzerindedir. “Hasta”, onun baş ağrıları, yabancı düşünceler anlamına gelir ve karnından hasta, alma kaplarında olduğu anlamına gelir. Aynı zamanda, Yaradan, kişiye hasta olduğu bilincini de verir.