1938’de duydum. Harut [kazınmış], onu Harut olarak değil, Herut [özgürlük] olarak telaffuz edin. Bu, “Onları kalbinizin tabletine yazın” diye yazıldığı anlamına gelir. Yazmak, siyahlık olarak kabul edilen mürekkeple olur. Kişi her yazdığında, yani nasıl davranacağına dair kararlar verdiğinde ve sonra kötü yollarına geri döndüğünde, bunun nedeni yazının
Beşalah’ta Duydum Ayetten: “Ve İsrail, Mısırlıların deniz kıyısında öldüğünü gördü” “ve insanlar Efendi’den korktular; Efendi’ye ve hizmetkârı Musa’ya inandılar.” Burada “inandılar” ne anlamdadır, bunu anlamalıyız. Açıktır ki, Mısırdan çıkış ve denizin yarılması mucizesi, İsrail’i eskisinden daha büyük bir inanca getirdi. Sonuçta bilgelerimiz ayet hakkında, denizdeki kız, Ezekiel’den daha
22 Adar, 9 Mart 1953 tarihinde Tel-Aviv’de duydum “Eğer tüm çalışmamız mantık ötesi inanç yoluyla ise, neden Hohma’nın [bilgelik] anlayışını, yani bilmeyi genişletmemiz gerekiyor?” diye sordu. Şöyle yanıtladı: “Eğer neslin erdemlileri bilme formunda olmasaydı, İsrail’in tamamı mantık ötesi inanç formunda çalışamazdı. Aksine, tam da neslin erdemlileri Hohma’nın
Adar 21, 8 Mart 1953 tarihinde duydum Alma ve ihsan etmede çalışma konusu kalbe bağlıdır. Bu VAK olarak kabul edilir. Ancak inanç ve bilgideki çalışma GAR olarak kabul edilir. Her ne kadar bunlar tek bir anlayış olsa da, yani inanç kişi tarafından alma ve ihsan etme çalışmasının
1938 yılında duydum Zohar’da: “Kişi doğduğunda, ona saf hayvanın tarafından bir ruh verilir.” Ve bunu şöyle açıklar: Onun hayvansal ruhu dahi Yaradan’ın hizmetkârı olmayı kabul eder. “Eğer kişi daha fazla ödüllendirilirse, ona dönen çarkların tarafından bir ruh verilir.” Bunun anlamı şudur: Kişide sürekli özlem duyan bir ruh vardır.
Purim Gecesinde, Megillah Okumasından Sonra Duydum, 1950 “Orada, yurtdışında dağınık ve ulusların arasına dağılmış belirli bir ulus var.” Haman kendi görüşüne göre dedi ki: Biz Yahudileri yok etmeyi başaracağız, çünkü onlar birbirlerinden ayrılar; bundan dolayı onlara karşı bizim gücümüz – insan ve Tanrı arasında ayrılığa neden olacağı için
Duydum Savaşın özü izin verilen bir yerde olmalıdır. Ancak, Mitzva [emir] ve günah söz konusu olduğunda, kayıp yakın ve ödül uzaktır. Bu nedenle, orada herhangi bir düşünce olmaksızın yerine getirilmelidir. Ancak, savaşı sürdürmek ve seçim Mitzvası’nı yerine getirmek izin verilen bir yerde yapılmalıdır, zira eylem sadece izin meselesidir.
Duydum Pesah Bayramı Mohin de Haya ile ilgilidir ve sayım, Mohin de Haya ile ilgilidir. Bu nedenle, sayım sırasında Mohin ayrılır, zira sayım MAN’ı yükseltmek olarak kabul edilir. Bilinir ki, MAN’ı yükseltirken ışıklar ayrılır. Ancak sayımdan sonra, Mohin yerine geri döner. Bunun nedeni, sayım sırasında Katnut’un [küçüklük /
Duydum Altı iş günü ZA, Şabat ise Malhut olarak kabul edilir. O da şöyle sordu: “Ama ZA, Malhut’tan daha yüksek bir derecedir, öyleyse neden Şabat hafta içi günlerden daha önemlidir? Ayrıca, neden onlara Yemey Hol1 [hafta içi günler/kutsallık olmayan günler] denir?” Mesele şu ki, dünya sadece Malhut aracılığıyla
1947’de duydum Selofhat odun topluyordu. Zohar, onun hangi ağacın, yani yaşam ağacının mı yoksa bilgi ağacının mı daha büyük olduğunu ölçtüğü yorumunu yapar. Erdemli kişiye “yaşam ağacı” denir, o tamamen ihsan eder. Ve bunda, dışsal olanlara tutunma yoktur. Ancak bütünlük, aşağıda Hohma ‘nın [bilgeliğin] uzantısı olan bilgi ağacında
Duydum Şabat [Sebt] ile ilgili iki anlayış vardır: 1) Bereşit [Yaratılış/başlangıç], 2) Altı bin yıl. Aralarındaki fark şudur: Bir duraklama ve bir de dinlenme olduğu bilinmektedir. Duraklama, eklenecek başka bir şeyin olmadığı yerdir. Dinlenme ise, “Durdu ve dinlendi” sözlerinden kaynaklanır, yani kişi çalışmasının ortasındadır ve çalışmasına devam edecek
Duydum “Ticaret gemileri gibidir; ekmeğini uzaklardan getirir” ayetinde, kişi “O tamamen benimdir” diye ısrarla talep ettiğinde, yani tüm arzularını Yaradan’a adamak istediğinde, Sitra Ahra da karşısına çıkar ve “O tamamen benimdir” diye iddiada bulunur. O zaman bir alışveriş söz konusudur. Alışveriş, bir kişinin belirli bir nesneyi satın almak
Tetzave’de duydum, Şubat 1943, Kudüs Şabat arifesinde kişiye eşlik eden iki meleğe, bir iyi melek ve bir kötü meleğe gelince, iyi meleğe “sağ” denir ve kişi bu melek sayesinde Yaradan’a hizmet etmeye yaklaşır. Buna “sağ yaklaştırır” denir. Ve kötü melek uzaklaştıran “sol” olarak kabul edilir. Bu, ister
Elul’da, Ağustos 1942’de duydum Şabat şarkılarında şöyle yazılıdır: “On iki halanın tadını bize ifşa edecek, ki onlar O’nun isminde bir harftir, çoğaltılmış ve zayıflatılmış.” Kutsal ARİ’nin sözlerini şöyle yorumlamalıyız: Bilinir ki, ikinci Tzimtzum [kısıtlama] ile iki Vav yapılmıştır, yani sağ taraf ve sol taraf. Bu, “çoğaltma” kelimesinden gelen
Duydum Duada üç koşul vardır: Yaradan’ın kendisini kurtarabileceğine inanmaktır. Kişi, çağındaki tüm insanların içinde en kötü koşullara sahip olsa bile, yine de “Efendinin eli onu kurtarmak için kısa mı olur?” demelidir. Aksi hâlde, “Ev Sahibi kendi kaplarını kurtaramaz” anlamı çıkar. Artık hiçbir çaresinin kalmamış olmasıdır. Kendi gücüyle yapabileceği
Tiberya’da duydum, Kislev 1, Şabat Partzuf’ta meydana gelen Masah’ın [perdenin] Hizdakhut’u [incelmesi/arınması] da ışığın ayrılmasına neden olur. Bunun nedeni de Tzimtzum’dan [kısıtlama] sonra ışığın sadece Masah’ın reddeden güç olan Kli’sinde [kabında] yakalanmasıdır. Ve bu da Kli’nin özüdür. Bu Kli ayrıldığında, ışık da ayrılır. Bu da Kli’nin mantık
1938 yılında Duydum Bilmeliyiz ki Klipot yalnızca eksikliğin olduğu yere tutunabilir. Fakat bütünlüğün olduğu bir yerden, kaçar ve dokunamaz. Artık kırılma meselesini anlayabiliriz: Birkaç yerde yazılmış olduğu üzere bu, Bilgelik Işığı’nın Merhamet Işığı’ndan ayrılması ile ilgilidir. Diğer bir değişle, Atzilut ile BYA arasında bir Parsa (bölme / ayırma)
Duydum Eynaim’deki [gözlerdeki] alt Hey meselesi, gözlerin üzerinde bir Masah [perde] ve bir örtü olduğu anlamına gelir. Gözler, kişi gizli İlahi Takdiri gördüğünde, İlahi Takdir anlamına gelir. Sınama, kişinin Yaradan’ın arzusu ile öğretmeninin arzusunu belirleyemediği zaman, her iki yönde de karar veremeyeceği anlamına gelir. Kişi özveriyle çalışabilse de
Duydum Şabat’ta [Sebt] çalışma yapmak, yani aşağıdan bir uyanış, yasaktır. “Bilge” olarak adlandırılan Yaradan’ın öğrencisi olmakla ödüllendirilmiş olan bilge bir öğrenci de, Tora’nın sırlarının ifşa edilmesi yoluyla yukarıdan bir uyanış olarak kabul edilir. Bu nedenle, yukarıdan bir uyanış geldiğinde, bu da “Şabat” olarak adlandırılır. O sırada, eğitimsiz olan,
Duydum Günah işlemeyen “tam bir erdemli” meselesinde. Şöyle yazılmıştır: “Yeryüzünde iyilik yapıp da günah işlemeyen erdemli yoktur.” Şöyle cevap verdi: Her derecede, günahın bulunmadığı “tam bir erdemli” ayrımı vardır. O derecede, o hiçbir zaman günah işlememiştir. Bu, her bir derecede Haze’den [göğüs] ve yukarısından olan ayrımdır; “hayat ağacı”
Duydum İsrail’in gelenekleri o kadar önemlidir ki, insana Mitzvot’un kendisinden daha fazla maneviyat verdiklerini söyleyebiliriz. Her ne kadar gelenekleri ihlal etmenin cezası olmasa ve hükümleri ihlal etmenin cezası olsa da, yine de yarar sağlamak bakımından, yani cennet korkusu getirmek açısından, gelenekler daha fazla maneviyat getirir. Çünkü gelenekleri yerleştiren
Duydum Kişi Mitzva’nın (emir) ödülüyle ödüllendirilmiş olmayı istemelidir. Bunun anlamı, Mitzvot’u (Mitzva kelimesinin çoğulu) yerine getirmekle Metzaveh’e (Emreden) bağlılık ile ödüllendirilecek demektir.
Duydum Bir kadın anlayışı vardır, bir de bir erkek anlayışı vardır. Kadın, “kocasının ona verdiğinden başka hiçbir şeyi olmayan” olarak kabul edilir; erkek ise bolluğu kendi yönüne doğru uzatan olarak kabul edilir. Dizler, “eğilmek” olarak kabul edilir; nitekim yazıldığı üzere, “Her diz Sana eğilecektir.” Eğilmede iki anlayış vardır:
Duydum “Mitzvot [emirler] niyet gerektirmez” ve “Bir Mitzva’nın ödülü bu dünyada değildir.” Bunun anlamı şudur: Mitzvot’un niyet gerektirmediğini söyleyen kimse, bir Mitzva’nın ödülünün bu dünyada olmadığına inanır. Çünkü niyet, Mitzva’daki sebep ve tattır. Ve bu, Mitzva’nın gerçek ödülüdür. Eğer bir kişi bir Mitzva’nın tadını alır ve onun gerekçesini
1943’te Kudüs’te duydum Her insan, içindeki alma niteliği nedeniyle Yaradan’dan uzaktır. Bu uzaklık yalnızca içindeki alma arzusundan kaynaklanır. Ancak, kişi maneviyatı değil de dünyevi hazları arzuladığı için, Yaradan’dan uzaklığı bir gün, yani bir günlük uzaklık olarak adlandırılır. Bu, O’ndan yalnızca bir açıdan—bu dünyanın hazlarını alma arzusuna dalmış olması