18 Nisan 1949, Pesah’ın 4. Ara Günü’nde duydum
Zohar’da, Emor bölümünde şöyle yazılıdır: “İsrail Meclisi dedi ki: ‘Mısır sürgününde uyuyorum’” (Zohar, Emor, s. 43).
Mohin’in ayrılışına “uyku” denir. “Ve kalbim uyanık.” “Kalp”, bilgeliğin otuz iki yolu olarak kabul edilir. Bu, onlarda Hohma’nın parladığı, ancak Hasadim kıyafeti olmadan parladığı anlamına gelir ve buna “Mısır sürgünü” denir. Bu nedenle buna “uyku” adı verilir. Bununla birlikte onlar Mohin de Hohma’yı almaya layıktılar, fakat Ahorayim formunda.
“Dinle! Sevgilim vuruyor,” bu, Hasadim olarak kabul edilen ZA’nın sesi anlamına gelir. Ve Yaradan şöyle dedi: “Bana iğne ucu kadar yer aç.” Bu, kurtuluş anında onlara Hohma niteliğini bir kez daha çekmelerini söylediği anlamına gelir. Ve o Hasadim olmadan bulunduğunda, bu yere “iğne ucu” denirdi; çünkü o Hasadim olmadan parlamaz.
“Ve sana üst kapıları açacağım,” bu, ona Hasadim niteliğini ihsan etmek anlamına gelir; o zaman bolluk, Hohma ve Hassadim’e sahip olacaktır .
“Bana aç… çünkü Bana ulaşmak için gereken kapı sendedir; zira çocuklarım Bana ancak senin vasıtanla gireceklerdir.” Bu, O’nun Mohin de Hohma’ya ihtiyaç duyan çocuklara ihsan edemeyeceği anlamına gelir; çünkü O’nun niteliği yalnızca Hasadim’dir. Ancak o Hohma’yı çektiğinde, çocukların da Hohma’yı alması mümkün olur. Bu nedenle yalnızca onun bu kapıyı açabileceği kabul edilir. Oysa “Ben kapalıyım, böylece Beni bulamayacaklar” sözü “Beni tamlık içinde bulamayacaklar” anlamına gelir.
ZA’nın yalnızca Hasadim’i olduğunda, sadece VAK’ı vardır ve buna “basit hava” denir. Ancak Hohma’sı da olduğunda, o zaman yalnızca Hasadim alsa bile, onun Hasadim’ine “saf hava” denir. Bunun nedeni, o zaman Hasadim’inin Hohma’dan üstün olmasıdır; fakat Hohma olmadan o tamlık içinde bulunmayacaktır.
Sözlerin anlamı şudur: “Seninle birleşmek ve Seninle her zaman barış içinde olmak. Gel ve gör, Yaradan Mısır’ın ilk doğanlarını öldürdüğünde, gece yarısında öldürdüğü herkesi ve dereceleri yukarıdan aşağıya indirdi.” Bu, Masah de Hirik’in ıslahı aracılığıyla yapılır; bu ıslah iki niteliğe neden olur: GAR’ın ayrılışı ve Hasadim’in uzanması. Zira bu Hitkalelut vasıtasıyla, Mohin’in yukarıdan aşağıya doğru genişlemesi için imkân oluşur.
“İsrail kutsal işaretin antlaşmasına girdiği o saatte, sünnet oldular.” “İlk doğanların vebası”, “Pesah kanı” ve “sünnet kanı” tek bir niteliktir. Mısır’ın tanrısının bir kuzu olduğu bilinen bir sırdır. Bu, Pesah sunusunun onların tanrısına yönelik olduğu anlamına gelir.
Mısır’ın Klipa’sı, tıpkı Bilgi Ağacı’nın günahı gibi, Islahın Sonu’ndan çekmek istemeleriydi; onlar GAR’ın ışığını yukarıdan aşağıya doğru uzatmak istediler. Ve Pesah kesimi vasıtasıyla GAR de Hohma’yı kestiler ve bununla ilk doğanların vebası gerçekleşti.
İlk doğan GAR olarak kabul edilir ve onlar GAR’ı iptal ettiler. Bu, kilidin yükseltilmesi olarak kabul edilen ve GAR’ın iptaline neden olan Masah de Hirik aracılığıyla gerçekleşti.
Dam [kan], GAR’ı ölüme mahkûm eden Dmamah [sessizlik] kelimesinden gelir. Sünnet kanının anlamı budur. Keski, Dinim de Nukva’dır ve Dinim, “İki kan vardı: Pesah kanı ve sünnet kanı” diye yazıldığı gibi, Dinim de Dehura’yı iptal eder. Pesah kanının atılmasıyla GAR iptal edildi ve çizgilerin Tikkun’unda Hitkalelut oldu. Bu, lento ve iki Mezuza’nın anlamıdır.
“Ve dördüncüde… İsrail diğer otoriteden ayrıldı ve kutsal bir Matza bağı ile birleştiler.” Mayalı ekmek, Haze’den aşağıya doğru genişleyen Mohin’dir; o zaman yukarıdan aşağıya doğru parlarlar. Matza ise Haze’den yukarıya doğru parlayan Mohin’dir. Bu ayrımda dış güçlere hiçbir tutunma yeri yoktur; çünkü Pesah gecesinde ortaya çıkan ve vasıtasıyla Pesah kesiminin ve ilk doğanların vebasının gerçekleştiği kilit, yalnızca kendisinden aşağıya doğru etki eder. Bu, onun Haze’de açığa çıktığı anlamına gelir.
Buna göre, onun üzerindeki hiçbir şeyin içindeki hükümle çalışmadığı sonucu çıkar. Ancak Haze’den aşağısı böyle değildir, çünkü tüm genişleme kendi ayrımının altındadır. Bu nedenle içindeki hüküm hissedilir; bu yüzden İsrail Pesah gecesinde mayalı ekmek değil, Matza yemeye dikkat etmişti.
Matza’nın mayalı ekmekte olmayan bir üstünlüğü vardır ve mayalı ekmeğin de Matza’da olmayan bir üstünlüğü vardır. Matza’daki üstünlük şudur: Onlar tam Mohin, hâlâ “iki büyük ışık” olarak kabul edilen GAR de Hohma’dır. Ancak Ahorayim formundadırlar, çünkü Hasadim eksikliğinden dolayı parlayamazlar.
Ve mayalı ekmeğin de bir üstünlüğü vardır: Her ne kadar yalnızca VAK olsa da, zaten Hasadim’de kıyafetlenmiştir. Mohin de Hohma’nın bulunduğu Tapınak’ta, onlar aynı zamanda Matza olarak kabul edilen, Haze’den ve yukarısından olan formdaydılar. Bu nedenle, “Hiçbir mayayı veya hiçbir balı, bir sunu olarak yakmayacaksınız” denilmiştir.