1943’te duydum
Şöyle yazılmıştır: “Efendi yücedir ve alçak olanlar görecektir’, yüceliği sadece alçak olanlar görebilir. Yakar’ın [değerli] harfleri Yakir’in [bilecek] harfleridir. Bu demektir ki, kişi bir şeyin yüceliğini, onun kendisi için ne kadar değerli olduğunu bildiği ölçüde bilir.
Kişi bir şeyin önemine göre ondan etkilenir. Bu izlenim kişinin kalbinde bir his uyandırır ve kişinin öneminin farkına varma ölçüsüne göre, o ölçüde içinde sevinç doğar.
Böylelikle, kişi kendi alçaklığını, çağdaşlarından daha ayrıcalıklı olmadığını bilirse, yani dünyada kutsal çalışmayı en basit şekilde, hatta niyetsiz ve Lo Lişma ‘da [O’nun rızası için değil], Lo Lişma’nın Lo Lişma‘sında bile yapma gücü verilmeyen pek çok insan olduğunu görürse, ve hatta Keduşa [kutsallık] giysisinin hazırlanmasında, mümkün olan en basit şekilde bile olsa, en azından ara sıra da olsa kendisine kutsal çalışmayı yapma arzusu ve düşüncesi verilirken, kişi bunun önemini takdir edebiliyorsa, kutsal çalışmaya atfettiği öneme göre, o ölçüde bunun için övgüyle ve şükranla karşılık vermelidir.
Bu böyledir çünkü bazen Yaradan’ın Mitzvot ‘unu [emirlerini] hiçbir niyetimiz olmadan bile yerine getirebilmenin önemini takdir edemediğimiz doğrudur. Bu durumda kişi kalbinde sevinç ve neşe hissetmeye başlar.
Kişinin buna karşılık sunduğu övgü ve minnettarlık, duygularını genişletir ve kişi kutsal çalışmadaki her bir noktadan sevinç duyar, Kimin hizmetkârı olduğunu bilir ve böylece daha da yükselir. “Benimle yaptığın lütuf için sana şükrediyorum” şeklinde yazılanın anlamı budur, bu da geçmiş anlamına gelir ve kişi bununla güvenle şunu söyleyebilir ve söyler de: “ve Senin benimle yapmak istediğin şey için.”