Şabat Teruma‘da duydum, 5 Mart 1949, Tel-Aviv
“Efendi yüksektedir ve alçakta olan görecektir.” İnsan alan, Yaradan ise veren olduğunda Yaradan ile nasıl bir eşitlik olabilir? Ayet bu konuda şöyle der: “Efendi yüksektedir ve alçakta olan…”
Eğer kişi kendini iptal ederse, o zaman onu Yaradan’dan ayıran hiçbir otoritesi kalmaz. Bu durumda, kişi “görecektir”, yani ona Mohin de Hohma verilecektir, “ve yüce olan uzaktan bilecektir.” Ancak, gururlu biri, yani kendi otoritesine sahip olan biri, eşitlikten yoksun olduğu için uzaktır.
Alçaklık, kişinin kendisini başkalarının önünde alçaltması olarak kabul edilmez. Bu alçakgönüllülüktür ve kişi bu çalışmada bütünlük hisseder. Alçaklık daha ziyade dünyanın onu hor görmesi anlamına gelir. Tam da insanlar onu hor gördüğünde, bu alçaklık olarak kabul edilir, çünkü o zaman kişi herhangi bir bütünlük hissetmez, zira insanların düşündüklerinin kişiyi etkilemesi bir yasadır.
Bu nedenle, insanlar ona saygı duyarsa, kişi kendini bütün hisseder; insanların hor gördüğü kişiler ise kendilerini alçak olarak görürler.