Tetzve 1, 14 Şubat 1943’te duydum
“Günah aracılığıyla gelen Mitzva”, bir kimse yaptığı çalışmayı yalnızca ödül almak niyetiyle yaparsa ortaya çıkar. Bu durumda çalışma ikiye ayrılır:
Çalışmanın tüm temeli ve insana güç veren sebep ödül olduğundan, burada “günah aracılığıyla gelen Mitzva” söz konusudur. Yani Mitzvayı yerine getirmeye sevk eden şey günahın kendisidir. İşte bu nedenle buna “günah aracılığıyla gelen Mitzva” denir ki bu da sadece ödüldür.
Bunun çaresi, kişinin çalışmayı “daha fazlasını görmeden” yapmasıdır, kişinin çalışmasındaki tek niyeti yalnızca cennetin ihtişamını dünyada artırmak olmalıdır. Buna “Şehina’yı [Kutsallığı] tozdan kaldırmak için çalışmak” denir.
Şehina’yı kaldırma meselesi şudur: Şehina, “tüm ruhların bütünü” olarak adlandırılır. O, bolluğu Yaradan’dan alır ve ruhlara aktarır. İhsan eden, bolluğu ruhlara aktaran, “Yaradan ile Şehina’nın birliği” olarak adlandırılır çünkü o anda bolluk aşağıdakilere aktarılır. Ancak birlik olmadığında, bolluk alttakilere uzanmaz.
Daha açık söylemek gerekirse: Yaradan, yaratılanları mutlu etmek istediği için, bolluğu vermeyi düşündüğünde aynı zamanda o bolluğun yaratılanlar tarafından alınmasını da düşünmüştür. Yani, aşağıdakilerin bolluğu alması da bu düşünceye dahildi. Ancak bu, sadece potansiyel hâlde idi; yani daha sonra ruhlar ortaya çıkacak ve bolluğu fiilen alacaklardı.
Ayrıca, bolluğun potansiyel alıcısına Şehina denir zira Yaradan’ın düşüncesi tam bir gerçekliktir ve O’nun fiili bir eyleme ihtiyacı yoktur. Bu nedenle, alttaki… (devamı eksik)